Kuikentjes in de war van Escher

Vertekende beelden?

Op de website van RTL Nieuws las ik dat, Giorgio Vallortigara, professor in de neurowetenschappen, aan de universiteit van Trento, Italië, een experiment heeft gedaan waarmee lijkt te worden aangetoond dat het brein van een gewerveld dier is ingesteld op 3-dimensionale weergaves. Het experiment is als volgt: aan kuikentjes, die na hun geboorte alleen nog in het donker hebben vertoefd, worden twee tekeningen getoond. Op de ene tekening staat een gewone kubus en op de ander een Escher-kubus.De meeste kuikentjes liepen naar de tekening van de gewone kubus. Het verwerken van plaatjes die, volgens de 3D norm, niet kloppen, zoals het werk van Escher, blijkt dus lastig voor kuikentjes.

Kuikentjes weten niet wat er niet klopt, maar wel dat het niet klopt. Hierop is de reactie van het kuikentje zich te distantiëren van de Escher-tekening. De kuikentjes voelen zich veiliger bij een kloppende tekening en scharen zich daarom achter de tekening die conform de 3D-norm is gemaakt. Het gevoel van veiligheid is voor mensen ook een primaire behoefte. Mensen zullen zich hiervoor niet hoeven distantiëren van de Escher-kubus omdat de meeste mensen wel weten dat de kubus ongevaarlijk is, ook al wijkt het plaatje af van een gangbare kubus.

Toch lijken mensen soms wel een beetje op zo’n lief, schattig en aandoenlijk kuikentje. Niet alleen omdat ze ook erg aandoenlijk, schattig en lief kunnen zijn, maar omdat ze zich soms toch ook willen distantiëren van een Escher-tekening.