Informateur, of toch liever een mediator...
Laatst aangepast op dinsdag, 29 maart 2011 14:54 dinsdag, 01 juni 2010 00:00
Verkiezingstijd, de tijd voor het maken van politieke keuzes. Het debat krijgt een steeds grotere rol in de strijd om de kiezers. Volgens het Van Dale betekent 'debat' gedachtewisseling of bespreking van het voor en tegen. Op zichzelf een goed instrument voor het duidelijk maken van politieke keuzes. Echter, in de uitvoering komt het debat neer op 'de beste one-liner', of 'wie pareert de tegenstander het beste'. Dat is iets anders dan over keuzes van gedachten wisselen of de voors en tegens van een bepaalde keuze bespreken. De eigen standpunten zet men stevig neer en de standpunten van de anderen lijken er alleen te zijn om te laten zien dat je adrem en met humor kunt pareren. En de belangrijkste vraag na afloop van het debat: 'Wie heeft het debat gewonnen???' Spinningdoctors zijn niet meer weg te denken. Profileren, profileren en nog eens profileren met als gevolg een nog grotere verwijdering tussen de verschillende politici. Verwijdering met als uiteindelijke doel verbinding...want vergeet niet na 9 juni is coalitievorming de eerste prioriteit. Een fascinerend gegeven.
Politici hebben momenteel maar één prioriteit: zo veel mogelijk stemmen binnenhalen. Een aantal politici doet dit door breekpunten aan te geven. Duidelijkheid boven alles. Zwart-wit, ja of nee. Het leven zonder nuances is een stuk makkelijker te verkopen. De kwaliteit van deze breekpunten laat te wensen over. Het zijn punten die liggen op uitvoeringsniveau. Twee bekende voorbeelden: zowel het 'H-woord' als '65 blijft 65' zijn ooit ingevoerd om een gezamenlijk doel te kunnen bereiken. De hypotheekrente aftrek werd destijds ingevoerd om meer mensen in de gelegenheid te stellen om een woning te kunnen kopen. De AOW is ooit ingevoerd om mensen een goede 'oude dag' te kunnen bezorgen. Deze mensen werden toen, uitzonderingen daar gelaten, niet ouder dan 70 jaar. Dat dit twee punten zijn waar naar gekeken moet worden, betwist ik niet. Ik denk alleen dat de landelijke politiek het moet hebben over meer principiële kwesties in plaats van de uitvoering of inzet van instrumenten. En dat deze instrumenten zeker niet mogen worden ingezet als breekpunt. Mede omdat door de inzet van deze breekpunten de blik wordt versmald en de coalitiebesprekingen afleiden van waar het om zou moeten draaien in de landelijke politiek: de meer principiële keuzes. Uitvoering komt later.
| < Volgende | Vorige > |
|---|