De moeite waard....?
Laatst aangepast op dinsdag, 13 december 2011 14:29
Gisteren hoorde ik het verhaal van iemand die al een aantal jaar geen chocoladeletter had gekregen op haar werk. Ze was er gisteren achter gekomen dat haar collega’s die jaren wel een letter hadden gekregen. Onnodig om te zeggen dat dit haar verbaasde. Ze was er al die tijd vanuit gegaan dat er geen letters meer werden uitgedeeld. Een andere optie was niet in haar opgekomen. Te gênant. We keken elkaar aan en we schoten allebei in de lach.
We zijn er even voor gaan zitten. Dit ligt natuurlijk precies in mijn werkveld. Hoe ga je met conflicten om? Wat betekent dit? De eerste optie was per ongeluk. Deze sloten we vrijwel meteen uit omdat dat over het algemeen geen drie keer achter elkaar gebeurt. Aanwezigheid was ook geen voorwaarde omdat er gisteren ook letters lagen voor medewerkers die niet aanwezig waren. Maar waarom besluit een manager van een organisatie een of meerdere medewerkers geen letter te geven? Kostenbesparing? Ook niet logisch. Een conflict dan?
In de conflicthantering zijn er vier stijlen waarop mensen met conflicten omgaan: ontlopen, toedekken, forceren en confronteren.
We hebben ze maar even doorgenomen en kwamen tot de volgende opsomming:
- Ontlopers hadden er nooit een issue van gemaakt en gewoon gedacht: iedereen een letter.
- Toedekkers vinden het belang van de relatie te groot om een uitzondering te maken.
- Forceerders hadden haar verteld dat zij ‘lekker’ geen letter zou krijgen.
- Confronteerders hadden haar gezegd dat er iets was, waar ze het even over wilden hebben.
Allemaal pasten ze niet in het plaatje.
Er is duidelijk geen sprake van een openlijk conflict, maar er is wel iets aan de hand. Waarom wordt er besloten om haar geen letter te geven? Ligt ze niet goed? Staat ze op de zwarte lijst? Waarom vertellen ze het haar niet? Wat wil iemand met zo’n actie? Dit is een vorm van pesten, een vorm van machtsmisbruik. Gelukkig kon degene die mij dit verhaal vertelde, er hartelijk om lachen. Maar, dit is helaas niet altijd het geval. Meestal is dit gedrag dan ook niet op zichzelf staand, maar ligt het in het kader van meerdere acties. Stuk voor stuk zijn de acties, voor een buitenstaander, misschien niet veelbetekenend, maar voor degene die dit overkomt kan het hard aankomen.
Managers die besluiten om een medewerker de letter niet te geven doen dit vaak om zichzelf even machtig te kunnen voelen. Dit zegt meer over de persoon die 'wraak' neemt dan over degene die geen letter krijgt. Wanneer iemand een ander op deze manier behandelt, vertelt dit mij dat het bij hem of haar aan zelfrespect ontbreekt. Ze stellen in ieder geval niet veel eisen aan zichzelf.
Ik ga er zonder meer vanuit dat ze daar een of zelfs meerdere goede redenen voor hebben.
Daar heb jij natuurlijk niet veel aan als je in een soortgelijke situatie zit. Praat er in ieder geval met mensen over. Je kunt contact opnemen met een goede vriend of vriendin of met een vertrouwenspersoon. Er zijn heel wat mensen die iemand kennen in een soortgelijke situatie of die zelf in zo'n situatie hebben gezeten. Probeer het gevecht niet alleen aan te gaan. Een ander is nodig om te kunnen relativeren en de dingen niet -te- persoonlijk te nemen. Het in je eentje opnemen tegen je leidinggevende (en vaak een aantal medewerkers) is niet makkelijk!
| < Volgende | Vorige > |
|---|